همیشه دوست دارم از ظاهر آدما رد شم و برم به عمق نگاهشون. قشنگی روح آدما ته نگاهشون...

نگاه که هیچ وقت دروغ نمیگه. ظاهر و باطنش ی حرف و می زنه. فقط کافی زبونش و یاد بگیری...

چی دیدی...

به نظر من همه حساتو می تونی تو این گل ببینی. اگه پیش اومد یادت بود و دیدیش این دفعه فقط نبینش نگاش کن. ی عالمه حرف داره تو همین سادگیش...

ی عالمه حرف که دوست داری بشنوی و بزنی...

الان که نیستش حسابی دلتنگشم... دلتنگ اون... هیچ راه حلی واسه دلتنگیام ندارم تا دوباره بیاد...

سخته ولی صبر می کنم...

تو قدم اول همیشه دستی که دستت و می گیره مهم که کی باشه و کدوم وری بلندت کنه...

نمی شه به هر دستی یا علی گفت و گرفتش...